Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2020
# M-NEWS:
Home | ΚΟΣΜΟΣ | [Protagon]: Ανάλυση: Καλός ο θυμός, αλλά η διαδήλωση θέλει οργάνωση και ενότητα
[Protagon]: Ανάλυση: Καλός ο θυμός, αλλά η διαδήλωση θέλει οργάνωση και ενότητα

[Protagon]: Ανάλυση: Καλός ο θυμός, αλλά η διαδήλωση θέλει οργάνωση και ενότητα

«Γράφω την έβδομη ημέρα των διαδηλώσεων που προκλήθηκαν από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία. Εκείνοι που διαμαρτύρονται είναι υπεύθυνοι άνθρωποι, καλοί πολίτες (συν κάποιοι άλλοι, βέβαια). Εκφράζουν έναν ηθικά απαραίτητο θυμό, αλλά αμφιβάλλω αν μπορούν να πάρουν τις αλλαγές που επιθυμούν, όπως και εγώ τις επιθυμώ άλλωστε».

Γιατί τόση απαισιοδοξία; Μάλλον επειδή η διαπίστωση είναι πικρή.

«Ο ρατσισμός είναι βαθιά ριζωμένος στην αμερικανική ζωή, θεσμοθετείται τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο. Δεν θα ηττηθεί από τις σημερινές εκδοχές της φιλελεύθερης και αριστερής πολιτικής. Το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων της δεκαετίας του 1960 πέτυχε σημαντικές νίκες επειδή τόσο οι Βαπτιστές ιεροκήρυκες όσο και εκείνοι που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατάλαβαν ότι χρειαζόταν μια πολιτική συμμαχιών».

Ο εγνωσμένου κύρους διανοούμενος και ομότιμος καθηγητής του Πρίνστον Μάικλ Ουάλτζερ κοιτάζει το παρελθόν και βλέπει ότι, όσον αφορά τη μερική υποχώρηση του ρατσισμού στις ΗΠΑ, τον σημαντικότερο ρόλο έπαιξε η συμπόρευση πολιτών διαφορετικού προφίλ, «προτεσταντικές, καθολικές και εβραϊκές οργανώσεις που βασίζονταν σε μεγάλο αριθμό ακτιβιστών». Η ενότητα, λοιπόν, ήταν αυτή που στο παρελθόν, στη δεκαετία του ’60, έφερε κάποιο αποτέλεσμα: «Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και οι συνεργάτες του μίλησαν τη γλώσσα της καρδιάς, ένωσαν Αμερικανούς όλων των τάξεων».

Στη συνέχεια, η μονοπώληση του αντιρατσισμού από τους μαύρους ακτιβιστές («που δεν ήθελαν κανέναν λευκό στο κίνημά τους») ήταν καταδικασμένη να αποτύχει.

… Δείτε ολόκληρο το άρθρο στη σελίδα που δημοσιεύτηκε – Πηγή: PROTAGON

ΣΧΟΛΙΑ

Κάνε like τη σελίδα μας στο Facebook

Κάνε like για να μαθαίνεις τις ειδήσεις που ξεχωρίζουν!