Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018
# M-NEWS:
ΑΘΗΝΑ:
10 °C 6 kmh
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:
10 °C 8 kmh
Home | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ | [Η Καθημερινή]: Ο πόνος όσο μεγαλύτερος είναι, τόσο πιο αόρατο σε κάνει
[Η Καθημερινή]: Ο πόνος όσο μεγαλύτερος είναι, τόσο πιο αόρατο σε κάνει

[Η Καθημερινή]: Ο πόνος όσο μεγαλύτερος είναι, τόσο πιο αόρατο σε κάνει

Το «Μέρες δίχως τέλος» είναι ένα σκληρό βιβλίο, που διαδραματίζεται στην αμερικανική δύση. Παρ’ όλα αυτά ο αναγνώστης δεν νιώθει ούτε στιγμή πως αυτή η μακρινή ιστορία –ξένος τόπος, ξένος χρόνος– δεν τον αφορά.

– Τα τελευταία χρόνια η χώρα σας, όπως και η Ελλάδα, αντιμετώπισε μια πολύ δύσκολη οικονομική και κοινωνική κατάσταση. Ωστόσο, επιλέγετε να αντλείτε τα θέματά σας από το παρελθόν αντί του παρόντος. Γιατί;
– Εζησα στην Ελλάδα, στην Πάρο, από το 1980 ώς το 1981. Η χώρα μόλις συνερχόταν από τα χρόνια της πολιτικής καταπίεσης και ετοιμαζόταν να μπει στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ηταν φτωχή, αλλά άρχιζε να ανακτά τις δυνάμεις της. Οι άνθρωποι μας υποδέχθηκαν θερμά σαν Ιρλανδοί! Η ήσυχη ομορφιά του νησιού σού προκαλούσε πόνο. Ηταν ένας τόπος που έγινε για μένα περισσότερο οικείος και από σπίτι μου. Ταράχθηκα, λοιπόν, πάρα πολύ αυτά τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης με τον τρόπο που μιλούσαν για την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αλλού. Το βάσανο από αυτή τη νέα φτώχεια πρέπει να είναι τεράστιο. Αλλά ο πόνος όσο μεγαλύτερος είναι τόσο πιο αόρατο σε κάνει. Αρχίζεις να εξαφανίζεσαι, μολονότι εξακολουθείς να αναπνέεις. Υπάρχει κάτι από αυτά στο «Μέρες δίχως τέλος», που είναι η ιστορία δύο αγοριών, και στη συνέχεια δύο ανδρών, οι οποίοι δεν έχουν τίποτε δικό τους.

… Δείτε ολόκληρο το άρθρο στη σελίδα που δημοσιεύτηκε – Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΣΧΟΛΙΑ

Κάνε like τη σελίδα μας στο Facebook

Κάνε like για να μαθαίνεις τις ειδήσεις που ξεχωρίζουν!