Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019
# M-NEWS:
Home | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ | [Η Καθημερινή]: «Μου έμαθε τη χαρά της ζωής»
[Η Καθημερινή]: «Μου έμαθε τη χαρά της ζωής»

[Η Καθημερινή]: «Μου έμαθε τη χαρά της ζωής»

Πόσο αντέχουν στον χρόνο οι φιλίες; Είμαστε οι φιλίες μας. Είμαστε η ζωή όπως τη ζήσαμε και όπως τη φανταστήκαμε. Είμαστε το μέλλον μας. Είμαστε η μνήμη που διασώζει, που εκ νέου μεταπλάθει και επινοεί αυτό που έχει χαθεί. Κυρίως όμως είμαστε αυτό-που-δεν-είναι-πια. Οταν μιλώ γι’ αυτο που δεν είναι πια, στον νου μου έρχεται αβίαστα ένα πρόσωπο: η Μαργαρίτα Καραπάνου. Η ξεχωριστή μου φιλενάδα. Πόσο αντέχει στον χρόνο η φιλία;

1980-2008. Eιρωνεία: η θλιμμένη Μαργαρίτα, από το 1980 που τη γνώρισα, μου έμαθε όσο κανείς άλλος, την άνευ όρων και ορίων χαρά της ζωής. Και το δόσιμό της. Ααα! αυτό το δυσεύρετο δώρο! Είμαι σίγουρη πως αν χρειαζόταν, αν είχε κρύο και παγωνιά, θα σκαρφάλωνε ασθμαίνοντας ένα κακοτράχαλο βουνό, για να με συντρέξει με ένα ζεστό πανωφόρι. Σε αυτούς τους άφιλους καιρούς, εκείνη βρισκόταν έτη φωτός μακριά από όλα όσα συγκροτούν τον «υγιή» και «νορμάλ», σήμερα, τρόπο ζωής. Η τσιγκουνιά, η επιφύλαξη, η καχυποψία, το δούναι και λαβείν, «Do ut des» (δίνω για να μου δώσεις), «θα σου δώσω αυτό, αρκεί να μου δώσεις κι εσύ το άλλο» και μάλιστα «τώρα θα μου το δώσεις, αυτή τη στιγμή, χέρι με χέρι». Τα γνώριμα, γύρω μας βλέμματα που μας κυκλώνουν, το μοχθηρό, το φθονερό, το αρπαχτικό ή το απαθές, το άδειο βλέμμα, τόσο ξένα, τόσο ανοίκεια είναι για τη Μαργαρίτα.

1976.

… Δείτε ολόκληρο το άρθρο στη σελίδα που δημοσιεύτηκε – Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΣΧΟΛΙΑ

Κάνε like τη σελίδα μας στο Facebook

Κάνε like για να μαθαίνεις τις ειδήσεις που ξεχωρίζουν!